Басты бет » Әдебиет » Бір тойым болатыны сөзсіз менің…

Бір тойым болатыны сөзсіз менің…

ТӨЛЕГЕН — 80

Төлеген АЙБЕРГЕНОВ

 Бір тойым бар

Бір тойым болатыны сөзсіз менің,

Дәл қай күні екенін айта алмаймын.

Бірақ… бірақ…

Ешкімді де билетпей қайтармаймын.

Онда ортаға тасталар ұран сондай:

Қайта алмайды қартың да бір ән салмай.

Жиырма бестің бәрін де сабылдыртам,

Кемпірлерге қыз күнін сағындыртам…

Сәбилерге ағаны үлгі етемін,

Жеңгейлердің толтырам гүлге етегін.

Менің жарым бұл түні кірпік ілмей,

Ақ көңілімен ақ қайың бүртігіндей,

Омырауынан бір сәуір шайқап есіп,

Ажырасқанды жүреді қайта қосып.

Мен өзім де ән салам түн ауғанша,

Менің жаным бұл күнге құмар қанша!

Бәйгі берем жығылған палуанға да,

Адалдығы сезіліп тұрар болса.

Қыз қуатын жігітке ат беремін,

Жанам деген жүрекке от беремін.

Мен, әйтеуір, бар жиған-тергенімді,

Бір тамаша той қылып өткеремін.

Біздің үйді сол күні бетке ал, қауым,

Нысанаға ап қуаныш тоқталмауын.

Мен бұл тойдан тілеймін жылап тұрып,

Қазанымда бір асым ет қалмауын.

Мен сөйтіп бар шаңнан бір сілкінемін,

Мен сөйтіп рақаттанып бір күлемін.

Кім білсін, талай түнгі тілегім еді,

Мәңгілік тарқамауы да мүмкін оның.

***

Сен менің өзімді көрсең,

Тұрысым осы менің.

Ал мендегі ғаламат сезімді көрсең,

Шошыр едің!..

 

Сен онда ойланар ең,

Мен болып сезінер ең.

Мен болып оянар ең,

Мен болып көз ілер ең.

Жеткізе алмас ең бұны

Адамның сөзіменен.

 

Иә, сен ойланар ең,

Толғанар ең бармақты тістеп тұрып.

Мендегі ыстық жалын

Бойыңа күш боп кіріп,

Тұрар еді сен түгіл тас та лаулап.

Көзінде жатар еді,

Жұлдызды аспан аунап…

 

Сен мендегі достықты көрсең,

Қалтқысыз сенетұғын.

Қайғыңды көтеруге,

Қайғысыз көнетұғын.

Тек қана сол болар еді,

Түсіңе енетұғын.

 

Сен мендегі бауырмалдықты көрсең,

Баурайынан бар таудың сел күреген.

Жел өтіңнен желкен боп желбіреген,

Көлдерге айналар ең,

Көктемде мөлдіреген.

 

Шошыр ең көрсең құдірет бұл сезімнен,

Туған жермен, адаммен аймаланған.

Онда сен дер ең сөзсіз,

«Мынау иттің баласы, мұнша байлықты

қайдан алған!..»

 

Сен мендегі махаббатты көрсең,

Тұратын кіршік түспей.

Жүрегің қалмас еді,

Бір рет ыршып түспей.

 

Қызғалдақ дәурен

Қызғалдақ қуып құмардан,

Шығатын болдық, құрбым-ау.

Аэропорттардан туы алуан,

Айнымай жатқан қыр мынау.

 

Гүл де әсем мұнда, көр міне,

Қап-қара мақпал түн де әсем.

Толқымай жатқан көлді де,

Толқисың көріп мұнда сен.

 

Тау да әсем жалтыр көк айдын,

Қауырсын қанат бау да әсем,

Зер шашақ шығы тоғайдың,

Шашылғалы тұр «әу» десең…

 

Қай-қайдағы ыстық балдырған,

Сағынышыңа от себер.

Шүрегей үйрек алдыңнан,

Шүйкілдеп ұшып кетсе егер.

 

Басайық, бауырым, ілгері,

Сазанды сайлар қайда екен?

Мынау сай сәби күндегі,

Мен тұзақ құрған сай ма екен?

 

Тырналар мынау кеудемнен,

Сусылдап ұшқан құс па екен?

Жанымды менің тербеуден,

Бір тынбай қалай ұшты екен?

 

Білмедім қанбас сыр ма бұл,

Жазылмай қалған жыр ма бір,

Қай жерлерде ұшып жүр екен

Ұстатпай кеткен қырғауыл?

 

Айтпақшы, соны қайтсең де

Қыз қайда ұстап кел деген!

Ол да ұшып әлде кеткен бе,

Қырғауыл кеткен жолменен.

 

Дариға, менің алдымнан

Тағы бір өтсең кес-кестеп,

Қырғауыл арман, жанымнан

Қалар едің-ау өшпес боп.

 

Жастықтың кейде сыры өзге,

Кеттің бе еске сақтамай.

Сен тоқтар разъезге,

Мен кеттім бе әлде тоқтамай.

 

Жолығар болсам қайта мен

Тағы бір мәрте сол шақпен,

Бәрін де саған айтар ем

Жалғыз-ақ тамшы моншақпен…

Сыр

Құм басқан меңіреу шөлдерде,

Атылып қалған армандай.

Сен жақтан тоғыз толғанда ай,

Тоқтады хаттар ормандай.

 

Тоқтады хаттар мертігіп,

Қанаты сынған кептердей.

Бұрауы түспей шертіліп,

Үзіліп кеткен шектердей.

 

Тоқтады жым-жырт тылсымнан,

Тоқтаймын деп те ескертпей.

Жарқ етіп көздің ұшынан,

Ғайып боп кеткен кешкі өрттей.

 

Асты ма әлде шектен бұл,

Кеудемде жүрек салды асыр.

Дәл содан бері өтті он жыл,

Сағынған жанға он ғасыр.

 

Мен болсам жүрдім бұл шақта,

Жүгіртіп ойды сан саққа.

Сатылып кеткен елшідей,

Машиналар мен мансапқа.

 

Арада қалған мол аршын,

Кетті ме тірі өлтіріп.

Жолға да шыққан боларсың,

Тостағаныңды толтырып…

 

Көрмеймін деген жоқ ем мен,

Жеткізбей кетті-ау сан қырлар.

Қаншама құйды дегенмен

Басылған шығар жаңбырлар.

 

Бесікті болсаң жорыдым,

Боларсың мүлдем тыныққан.

Бір кезде сенің орының

Ол босаға деп кім ұққан.

 

Жаныма қап ең жақын боп,

Жүректе бүгін сыздау көп.

Мен болсам кеттім ақын боп,

Азырақ бақытсыздау боп…

 

Сені аңсап, шарлап бақтарды,

Кетті атып таңдар табаннан.

Сабылтып пароходтарды,

Сұрадым барлық гаваньнан.

 

Бәлкім, сен бұны ар санап,

Жоғалдың мойын бұрғызбай.

Ымыртта тауды тасалап,

Арқамнан аққан жұлдыздай.

 

Алдымнан таулар күркіреп,

Дөңбекшіп теңіз жалдары,

Келеді мені сілкілеп,

Домалақ шардың жолдары.

 

Пікір жазу

Your email address will not be published. Толтырылуы міндетті жерлер белгіленген *

*